NEDEN BANA KARŞI BU KADAR MERHAMETLİSİN?
Öteden beri, herhangi bir eserin niteliği ile ilgili bir turnusol kâğıdım var: “Bende yazma isteği uyandırıyor mu?” Çok güvenilir olmayabilir ama benim de iyi kötü elimde tuttuğum terazi (turnusol kâğıdı mı demiştim) bu..
Ingmar Bergman (1918-2007) nefes alıyorken, yani ölmeden birkaç gün önce Yedinci Mühür’ü (The Seventh Seal) dün gece de Bir Evlilikten Manzaralar’ı (Scenes from a Marriage) izledim..
Her ikisi de bende, hem kendileri hakkında hem de ilk bakışta filmle hiç ilgisi kurulamayacak birçok şey hakkında bir şeyler yazma isteği uyandırdı. Bir gün, mutlaka, daha yakından izleyip, her ikisi için de birer yazı yazmak istiyorum…
Nerede okuduğumu, kime ait olduğunu ve kelimesi kelimesine hatırlayamadığım bir söz var: “Büyük eserler, hatalarıyla sevaplarıyla, eksiklikleriyle fazlalıklarıyla büyüktür.”
Bu sözün içinde geçtiğini iyi hatırladığım bir kelime var: HAŞİV: Yani, yazıyı ve konuşmayı gereksiz ayrıntılarla uzatma, doldurma..
Belki de üç CD’den oluştuğu için Manzaralar başlamadan önce uzunluk ile ilgili bir önyargıyla oturdum ekranın karşısına ve filmi izlerken haşiv kelimesi zihnimde dolandı durdu. Evet, biliyorum, söylüyorlar, Bergman’ın tarzı bu(ymuş)… Ama “şaheser – haşiv” ilişkisi, ilginç geliyor bana… Yakından bakmaya değer…
Bir Evlilikten Manzaralar, bugüne kadar izlediklerim içinde (ne kadar film izledimse !! ) “aşk”, “evlilik”, “boşanma”, “mutluluk”, “şiddet”, “sevgi”, “merhamet” , “şefkat”, “aldatma”, “monogami/poligami” vb. gibi kavram ve olgular arasındaki ilişkiyi irdeleyen en iyi filmdi..
*
Aşk-sevgi-şefkat-merhamet demişken, birkaç saat önce okumaya başladığım Paul Auster’den küçük bir alıntı:
“ - Neden bana karşı bu kadar merhametlisin, diye sorar.
“ - Çünkü seni seviyorum, der Anna. Bu kadar basit.”
( Yazı Odasında Yolculuklar, s.24.)
****
0 yorum yazılmıştır